The word diet spelt out in vegetables on a wooden board.Το ορμονικό προφίλ έχει άμεση συσχέτιση με το μεταβολισμό των τροφών.

Η κατανάλωση υδατανθράκων θα επιφέρει αύξηση της σεροτονίνης, η οποία μεν βελτιώνει τη διάθεση-καταπολεμώντας έτσι την πρωινή δυσθυμία-αλλά και προάγει την υπνηλία, αφού και η τρυπτοφάνη επίσης αυξάνεται, η οποία ως γνωστόν μεταβολίζεται στην υπναγωγό μελατονίνη.

Από την άλλη όμως, προάγει τη λιπογένεση μέσω έκκρισης ινσουλίνης και λιποπρωτεϊνικής λιπάσης από το πάγκρεας. Οι δε πρωτεΐνες αυξάνουν τη συγκέντρωση τόσο της νορεπινεφρίνης, μια εκ των κατεχολαμινών, η οποία δραστηριοποιεί το βασικό μεταβολισμό μέσω αδρενεργικών μηχανισμών, αλλά και της τυροσίνης που αποτελεί δομικό λίθο για τη βιοσύνθεση της τριωδοθυρονίνης του θυρεοειδούς αδένα, που ως γνωστόν ρυθμίζει τις καύσεις μας.

Επίσης και η φαινυλαλανίνη αυξάνει, με την κατανάλωση ζωικών λευκωμάτων, που ανεβάζει τη συγκέντρωση και την εγρήγορση.

Ένας λόγος επομένως που είμαστε σε υπερδιέγερση όταν κάνουμε υψηλές πρωτεϊνικές δίαιτες χαμηλές σε υδατάνθρακες, είναι και αυτά τα δεδομένα, όπως επίσης το γεγονός ότι τα ζωικά λευκώματα αδυνατίζουν, τη στιγμή που οι υδατάνθρακες παχαίνουν. Και φυσικά αυτό ενισχύεται και με το γεγονός ότι η σωματοτροπίνη εκκρίνεται όταν η λιπογεννητική ινσουλίνη βρίσκεται σε καταστολή, τη στιγμή που η λιπολυτική γλουκαγόνη είναι σε αύξηση, δηλαδή κλασικές συνθήκες κετωνικής δίαιτας.

Το συμπέρασμα είναι πως οι θερμίδες μόνο δεν φτάνουν για να αδυνατίσουμε, αλλά σημασία έχει και τι τρώμε, αλλά και πότε το τρώμε φυσικά, όπου εκεί μπαίνει και η καταβολική γλυκονεογένεση με την καταβολική κορτιζόλη.

Ως γνωστόν η διαδικασία της αφομοίωσης-πέψης-χώνευσης των τροφών παράγει θερμογένεση. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά και μικρά γεύματα ενεργοποιούν το μεταβολισμό, σε σχέση με μεγάλα γεύματα που απέχουν αρκετές ώρες μεταξύ τους. Σημασία όμως δεν έχει μόνο η ποσότητα των θερμίδων που καταναλώνουμε στο ημερήσιο θερμιδικό μας ισοζύγιο, αλλά και η ποιότητα-προέλευση των θερμίδων αυτών.

Έτσι λοιπόν, οι πρωτεΐνες που έχουν δομικό ρόλο στη δημιουργία κυττάρων και ιστών, παράγουν θερμογένεση κατά το 25% της ποσότητας αυτών, που σημαίνει πως στις διεργασίες του γαστρεντερικού σωλήνα το ¼ της θερμιδικής πρόσληψης τους είναι ενεργοβόρο και κατά συνέπεια βοηθά στην ενεργοποίηση του βασικού μεταβολικού μας ρυθμού.

Σε αντίθεση με τα λίπη που μόλις το 2% των θερμίδων τους συμβάλουν στη διαδικασία της θερμογένεσης και κατ’επέκταση στη δραστηριοποίηση του BMR.

Όμως και ένα γεύμα ισοθερμιδικό, δηλαδή μέσα στα όρια του βασικού μεταβολισμού, θα μπορεί να ενεργοποιήσει διαδικασίες λιπογένεσης, εφόσον το ποσοστό θερμίδων του προέρχεται από απλούς υδατάνθρακες που αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης και λιπαρά που αφομοιώνονται όλα ως λιπώδης ιστός στο υποδόριο.

Και φυσικά ακόμη χειρότερα εφόσον καταναλώνονται αργά το βράδυ που ο βασικός μεταβολικός ρυθμός έχει επιβραδυνθεί.

Κατά συνέπεια καταρρίπτεται η παλιομοδίτικη νοοτροπία ότι όλα είναι μόνο θερμιδικό ισοζύγιο και ας προέρχονται από κάκιστης ποιότητος θερμίδες.

Ένα junk food που δεν περιέχει πρωτεΐνη, θα οδηγήσει με αρνητικό ισοζύγιο αζώτου και ουσιαστικά θα σαμποτάρει το έργο μας, τόσο στη διατήρηση μυϊκού ιστού, όσο και στη διατήρηση του χαμηλού υποδόριου λίπους.

Για άλλη μια φορά στην ιατρική 1+1 δεν κάνει πάντα 2.

Ας υποθέσουμε ότι δύο άτομα με τον ίδιο σωματότυπο (ύψος, βάρος, σωματικό λίπος) που γυμνάζονται το ίδιο, αλλά τρώνε διαφορετικά ακολουθήσουν το παρακάτω πείραμα.

Ο ένας θα καταναλώσει ισοθερμιδική δίαιτα 2000 θερμίδων ημερησίως, οι οποίες προέρχονται από 50% ζωικά λευκώματα, 40% ινώδεις υδατάνθρακες και 10% ακόρεστα λιπαρά οξέα.

Τα δε γεύματα του θα καταναλώνονται ανά τρίωρο (5χ400kcal) και πρώτα θα τρώει τη σαλάτα κι ύστερα την πρωτεΐνη.

Ο δεύτερος θα καταναλώνει δύο γεύματα την ημέρα από 1000 θερμίδες έκαστο (2χ1000kcal), τα οποία θα αποτελούνται από κορεσμένα λίπη και σάκχαρα.

Eίναι προφανές ότι μετά από ένα μήνα, ο πρώτος θα έχει άλλη σύσταση σώματος (αναλογία άλιπης σωματικής μάζας-υποδόριου), σε σχέση με τον δεύτερο που καταναλώνει 50% κορεσμένα & trans λιπαρά, μαζί με κατεργασμένους υπεργλυκαιμικούς υδατάνθρακες.

Η λιπογένεση δεν αφορά μοναχά το θερμιδικό πλεόνασμα ενός 24ώρου,στην ουσία ο οργανισμός δεν «κάνει ταμείο» που λέμε στην καθομιλουμένη στο τέλος της ημέρας.

Αντιθέτως ο οργανισμός είναι ικανός να παχαίνει σε κάθε γεύμα, μέσω της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης (LPL) σε κάθε γεύμα που θα έχει υπερέκκριση ινσουλίνης.

Δεν είναι ανάγκη να πάρουμε ένα κιλό λίπους μονομιάς, εξάλλου 9200 θερμίδες απαιτούν κάποιο χρονικό διάστημα για να καταναλωθούν.

Όμως η βιοχημεία και η ενδοκρινολογία παίζουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας σωματοδομής.
Η χρόνια αγχώδης διαταραχή οδηγεί σε υπερπαραγωγή κορτιζόλης, που προκαλεί την εγκατάσταση σπλαχνικού λίπους αλλά και ο υπογοναδισμός σε επικράτηση των οιστρογόνων έναντι των ανδρογόνων και σε λιπογένεση επίσης.

ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΘΕΡΜΙΔΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ ΚΑΙ ΛΙΠΟΓΕΝΕΣΗΣ

Leave a Reply

%d bloggers like this: