gt2Η αεροβική άσκηση-δραστηριότητα έχει πολλαπλά οφέλη για τον οργανισμό.
Πρώτον ενεργοποιούμε το μεταβολισμό και καίμε επιπλέον θερμίδες.
Δεύτερον βελτιώνουμε τη φυσική μας κατάσταση και την καρδιοαναπνευστική ικανότητα.
Τρίτον βελτιώνουμε το λιπιδαιμικό μας προφίλ (λόγος καλής/κακής χοληστερίνης-HDL/LDL).
Τέταρτον ότι ενισχύεται η παράπλευρη κυκλοφορία, κάτι που μπορεί να αποβεί σωτήριο σε ένα ισχαιμικό επεισόδιο.

Το πιο ουσιαστικό όμως για ένα χρήστη αναβολικών, είναι ότι η αεροβική βοηθά στην έκπτυξη και την αύξηση της χωρητικότητας των κοιλιών, κάτι που δεν κάνει η άσκηση με βάρη, η οποία παχαίνει μόνο τα τοιχώματα της αριστεράς κοιλίας (και ενίοτε του μεσοκοιλιακού διαφράγματος). Συνεπώς κλασική εικόνα ενός χρήστη ΑΑΣ που δεν κάνει αεροβίωση, είναι μια πεπαχυσμένη καρδιά με μικρές κοιλότητες. Αντιθέτως, κλασική εικόνα ενός μαραθωνοδρόμου είναι η σταγονοειδής καρδιά με μεγάλη αριστερά κοιλία σε εύρος-πλάτος (όχι σε πάχος).

Υπόψιν ότι η εκτεταμένη-παρατεταμένη κατάχρηση σωματοτροπίνης (Α.Ο) αυξάνει μόνιμα το μέγεθος του καρδιακού μυός. Ως αποτέλεσμα, η καρδιά έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις σε οξυγόνο, όμως μεταβάλλεται αισθητά και η λειτουργικότητα της, όσον αφορά τη συσταλτικότητα (αλλοιώσεις στο κλάσμα εξώθησης). Αυτή η μεταβολή είναι μη αναστρέψιμη, εξαιτίας της ανάπλασης των κυττάρων. Σε αντίθεση με τα στεροειδή, όπου αυξάνεται το μέγεθος και όχι ο αριθμός των κυττάρων, δεδομένου ότι ο καρδιακός μυς έχει υποδοχείς ανδρογόνων, αλλά και σκελετικές-γραμμωτές μυϊκές ίνες.

Η αεροβίωση-αεροβική δραστηριότητα, μπορεί να αποβεί σωτήρια σε βάθος χρόνου-μακροπρόθεσμα σε έναν αθλητή σωματικής διάπλασης. Και αυτό διότι με το τρέξιμο, κολύμπι, ποδηλασία στο 80% της ΜΚΣ, αναπτύσσεται η λεγόμενη «παράπλευρη κυκλοφορία».

Αυτό πρακτικά σημαίνει νέα αγγεία, τα οποία σε ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, μπορούν να σώσουν τη ζωή ενός ασθενούς.

Είναι γνωστό πλέον στους κόλπους της καρδιολογίας, ότι ένας πάσχων 60 ετών έχει πολλές περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης, από έναν εμφραγματία 30 ετών, διότι ο μεσήλικας έχει κατορθώσει να αναπτύξει παράπλευρη κυκλοφορία στο διάβα της ζωής του. Όσο πιο γρήγορα πέφτουν οι σφυγμοί μας μετά από ένα σκληρό set βασικής άσκησης με ελεύθερα βάρη, τόσο καλύτερη φυσική κατάσταση-καρδιοαναπνευστική ικανότητα διαθέτουμε. Το ίδιο ισχύει και για την διαλειμματική αεροβίωση, δηλαδή το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να πέσουν οι σφυγμοί μας μετά από ένα sprint.

Οφέλη της καρδιαγγειακής άσκησης-αεροβικής δραστηριότητας:
– κατανάλωση θερμίδων που οδηγεί σε απώλεια λίπους
– βελτίωση φυσικής κατάστασης, μέσω βραδυκαρδίας
– αύξηση παράπλευρης κυκλοφορίας που αποβαίνει σωτήρια σε περίπτωση οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΟΕΜ)
– βελτίωση αθηρωματικού προφίλ (λόγος HDL/LDL) μέσω αύξησης της καλής λιποπρωτεΐνης
– αλλαγή μορφολογίας καρδιακού μυός που οδηγεί σε σταγονοειδής καρδιά με αυξημένη χωρητικότητα αριστερής κοιλίας και καλύτερου κλάσματος εξώθησης
– σταθεροποίηση γλυκόζης αίματος, μέσω κατανάλωσης σακχάρου και καταπολέμηση μεταβολικού συνδρόμου και σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενου).

ΟΦΕΛΗ ΑΕΡΟΒΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Leave a Reply

%d bloggers like this: