Είναι γνωστό ότι, κάποια ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή (ΑΑΣ) έχουν αυξημένη τάση για οιστρογονοποίηση, όπως για παράδειγμα η μεθανδιενόνη και η μεθυλτεστοστερόνη.
Παρουσιάζουν αυξημένη παραγωγή βήτα οιστραδιόλης (Ε2) και αυξάνουν τις πιθανότητες της γυναικομαστίας και της κατακράτησης ύδατος, αλλά και της αύξησης του υποδόριου.
Αυτό ως γνωστόν, επιδρά θετικά στο αθηρωματικό κλάσμα και το λόγο των λιπο- πρωτεϊνών υψηλής προς χαμηλής πυκνότητας (HDL/LDL), που συμβάλλει στη βέλτιστη καρδιαγγειακή υγεία.
Επίσης τα οιστρογόνα προστατεύουν τις αρθρώσεις μέσω της αύξησης ύδατος στον ενδαρθρικό χώρο.
Ακόμα αυξάνουν την εναπόθεση του μυϊκού γλυκογόνου και της δύναμης, βελτιώνουν τη διάθεση μέσω της σεροτονίνης καθώς και τη γενετήσια ορμή.
Όμως η αύξηση των οιστρογόνων συνδέεται και με αυξημένη προδιάθεση για φλεβικές θρομβώσεις, μέσω της αύξησης της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων και της συγκέντρωσης ινικής, μιας πρωτεΐνης που λαμβάνει μέρος στη διαδικασία της πήξεως.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τη χορήγηση αντισυλληπτικών στις γυναίκες, που αυξάνουν τα οιστρογόνα.
Το φαινόμενο αυτό επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο με το κάπνισμα, όπου αυξάνει τόσο το ινωδογόνο, όσο και τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων – κυττάρων που έχουν άμεση συσχέτιση με τη δημιουργία του θρόμβου.
Τα ΑΑΣ γενικότερα προδιαθέτουν για θρομβοεμβολική νόσο (φλεβικές θρομβώσεις και εμβολές), μέσω της αύξησης του αιματοκρίτη (αυξημένη ερυθροποίηση) και μέσω της αύξησης στη συγκόλληση των αιμοπεταλίων.
Ακόμα έχει διαπιστωθεί αυξημένη εναπόθεση ασβεστίου στο τοίχωμα των αγγείων (στεφανιαίων και περιφερικών) σε αθλητές που κάνουν χρήση ΑΑΣ.
Αυτό οφείλεται σε απευθείας τοξική-φλεγμονώδη επίδραση των στεροειδών στο ενδοθήλιο των αγγείων.
Συμπερασματικά, βλέπουμε πως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις.
Μπορεί μεν τα οιστρογόνα να έχουν θετικές επιδράσεις στην καρδιαγγειακή υγεία και την απόδοση, αλλά συγχρόνως παρουσιάζουν και αρνητικές όπως στην περίπτωση της αυξημένης πηκτικότητας και της «θολής» εικόνας με τη γυναικομαστία και την κατακράτηση ύδατος.
Ο χρήστης επιβάλλεται να μην καπνίζει μέσα σε κύκλο και να λαμβάνει ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ασπιρίνη), ή DHA/EPA ώστε να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες θρομβοεμβολικών επεισοδίων.
Βέβαια αυτό θα πρέπει να γίνεται με φειδώ, γιατί μια σοβαρή αρνητική επίπτωση της μακροχρόνιας λήψης ασπιρίνης είναι η μείωση της πηκτικότητας του αίματος και η αύξηση της πιθανότητας αιμορραγικών επεισοδίων, ανάλογα με τις λαμβανόμενες δόσεις.
Και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο χρόνο πήξης που προκαλούν συχνά τα ΑΑΣ, θα διαταράξουν σημαντικά την αιμόσταση οδηγώντας σε σοβαρές αιμορραγίες.