Με τον όρο υπερπροπόνηση εννοούμε αύξηση στη συχνότητα των προπονήσεων, αλλά και της έντασης αυτών, ή και των δύο μαζί.
Η ένταση των προπονήσεων επιτυγχάνεται είτε με υψηλά φορτία, είτε με αυξημένο όγκο προπόνησης σε ασκήσεις, σετ και επαναλήψεις, αλλά και σε ελάττωση του χρόνου ανάπαυσης μεταξύ των σετ.
Η αύξηση της έντασης οφειλόμενη στη μειωμένη χρονική διάρκεια καταπονεί το ΚΝΣ.
Αντίθετα όταν οι αντιστάσεις αυξάνουν, αλλά τα κενά μεταξύ των σετ είναι μεγάλα, ενεργοποιείται το μυϊκό σύστημα περισσότερο και επιτυγχάνεται η αύξηση της δύναμης, μυϊκής πυκνότητας, της λεγόμενης “μυο-ινιδιακής υπερτροφίας”, όπου συμμετέχουν και τα δορυφορικά κύτταρα, κάτι που δύναται να οδηγήσει σε μυϊκή υπερπλασία ενίοτε.
Η ένταση εκτέλεσης των επαναλήψεων και ο χρόνος ανάπαυσης μεταξύ των σετ καθορίζουν την αποτελεσματικότητα της προπόνησης.
Χαμηλής έντασης εκτέλεση άσκησης με μέτρια φορτία, απαιτούν μικρά διάκενα και αργό χρόνο εκτέλεσης (time under tension).
Απεναντίας υψηλά φορτία που απαιτούν υψηλή ένταση εκτέλεσης, χρειάζονται περισσότερο χρονικό διάστημα για την απομάκρυνση του γαλακτικού οξέος και την ανασύνθεση τριφωσφορικής αδενοσίνης και φωσφοκρεατίνης (ATP-CP).