Κατά τη δεκαετία του 1980,ο πληθυσμός πάχαινε από την υπερκατανάλωση απλών και κατεργασμένων υδατανθράκων. Ο λόγος ήταν διότι η υπερπαραγωγή ινσουλίνης από τον παγκρεατικό αδένα οδηγούσε σε λιπογένεση μέσω της LPL.
Oι ιατροί Atkins & Dipasquale δημιούργησαν τις κετωνικές δίαιτες προκειμένου να ελαττώσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη, το προδιαβητικό στάδιο τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενου), την υπερλιπιδαιμία και το μεταβολικό σύνδρομο.
Η ινσουλίνη είναι μια μεταβολική ορμόνη που δρα ως αναβολική στους bodybuilders, όμως είναι υπεύθυνη για φλεγμονώδεις διαδικασίες (η παχυσαρκία είναι μια χρόνια φλεγμονή).Τα πλεονεκτήματα μια κετογόνου δίαιτας είναι :1)ελάττωση της αντίστασης στην ινσουλίνη που καταπολεμά τον μη ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ. 2) αύξηση της λιπόλυσης μέσω ελάττωσης της ινσουλίνης και αύξησης της γλουκαγόνης, βιοχημικό περιβάλλον ιδανικό για την έκκριση σωματοτροπίνης από τον πρόσθιο λοβό της αδενο-υπόφυσης. 3) τα κετοσώματα είναι αντι-καταβολικά μέσω του βήτα-υδροξυ-βουτυρικού οξέος (HMB) ως παράγωγο της λευκίνης, ενός ενεργειακού διακλαδισμένου βασικού αμινοξέος. Παρόλ’ αυτά, η κέτωση αποτελεί ένα όξινο μεταβολικό περιβάλλον με το Ph του αίματος να είναι <7.35 και οι πνεύμονες να αναγκάζονται αντιρροπιστικά μέσω της οξεοβασικής ισορροπίας να υπεραερίζουν στην προσπάθεια τους να αποβάλλουν το CO2 και να αποκαταστήσουν τη μεταβολική οξέωση.
Τα μειονεκτήματα μιας κετωνικής δίαιτας είναι : 1) χαμηλή εγκεφαλική λειτουργία λόγω του ότι τα παραγόμενα κετοσώματα είναι εναλλακτική ενεργειακή πηγή, αντί της γλυκόζης , 2) κίνδυνος για πρόκληση αθηρωμάτωσης και στεφανιαίας νόσου από τα SFA (PA,SA), 3) αδυναμία αναερόβιας οξείδωσης της γλυκόζης και άμεση παραγωγή ενέργειας όπου η CP-ATP είναι τα ενεργειακά νομίσματα. Η συνθετάση του γλυκογόνου αναστέλλει τη δράση της και είναι γνωστόν πως τόσο οι ασκήσεις με αντιστάσεις, όσο και οι ταχύτητες-εκρηκτικές ασκήσεις απαιτούν ως υπόστρωμα το μυϊκό γλυκογόνο και τη γλυκόζη. Εντούτοις η κατανάλωση UFA (DHA, EPA, ARA, ALA, CLA, GLA, OA, LA) εξασφαλίζει ένα καλό αθηρωματικό κλάσμα και λιπιδαιμικό προφίλ. Κατά το ξεκίνημα μιας κετωνικής δίαιτας ο οργανισμός χάνει απότομα σωματικό βάρος εξαιτίας αφυδάτωσης.
Λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός πως ο σχηματισμός μυϊκού γλυκογόνου απαιτεί τη συνύπαρξη των μορίων άμυλου και νερού, είναι προφανές πως ένα μεγάλο μέρος της απώλειας κιλών (και όχι λίπους οφείλεται στην απώλεια μυϊκού γλυκογόνου και νερού.