Όταν σταματήσουμε τη σωματική άσκηση συμβαίνουν δύο πράγματα:
1) καταναλώνουμε λιγότερες θερμίδες,
2) χάνουμε μυϊκό ιστό με αποτέλεσμα ελάττωση του βασικού μεταβολισμού.
Όσο περισσότερο μυϊκό ιστό διαθέτουμε, τόσο περισσότερες θερμίδες καταναλώνουμε. Όταν ελαττώνεται ο βασικός μεταβολισμός και συνεχίζουμε να τρώμε τον ίδιο αριθμό θερμίδων, τότε αυξάνεται ο λιπώδης ιστός στο υποδόριο.
Η χαλάρωση που βλέπουμε οφείλεται στο ότι το λίπος δεν έχει το σφρίγος της μυϊκής μάζας, επειδή κατακρατά νερό και οιστρογόνα.
Ο λιπώδης ιστός καταλαμβάνει επίσης περισσότερο όγκο (πχ στη μέση και τους γοφούς). Η χαλάρωση του δέρματος υφίσταται μετά την ηλικία των 40 ετών, όπου γίνεται καταστροφή του κολλαγόνου συνδετικού ιστού και σε μεγαλύτερο βαθμό σε καπνίζοντες.
Εκείνο που πρέπει να αντιληφθεί ο κόσμος είναι ότι άλλος ιστός ο μυϊκός και άλλος ο λιπώδης.
Η παρουσία τους όμως είναι αντιστρόφως ανάλογη στη σύσταση του σώματος.
Και φυσικά για να χάσουμε λίπος = πόντους από την περιφέρεια και όχι βάρος στη ζυγαριά, επιβάλλεται συνδυασμός άσκησης αντιστάσεων με αεροβίωση και υποθερμιδική δίαιτα μέτριας περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες και κυρίως σάκχαρα.
Η ινσουλίνη είναι η #1 λιπογόνος ορμόνη (LPL) και η έκκριση της οφείλεται κυρίως στο δυτικό τρόπο ζωής με τους κατεργασμένους υδατάνθρακες.
Η δίαιτα από μόνη της θα ελαττώσει το βασικό μεταβολισμό, ενώ η άσκηση θα αυξήσει τη μυϊκή μάζα και ως αποτέλεσμα θα επιταχυνθεί η λιπόλυση.
Και κατά πάσα πιθανότητα τα κιλά αυτά δε θα επανέλθουν.