Καθώς γερνάμε,ο παγκρεατικός αδένας δε λειτουργεί με την ίδια συνέπεια και η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνει.Αυτό σε συνδυασμό με την κακή διατροφή πλούσια σε κατεργασμένους υδατάνθρακες-σάκχαρα,τα υδρογονωμένα trans και τα κορεσμένα λιπαρά,οδηγούν στο μεταβολικό σύνδρομο το οποίο συνάδει με τη χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση της παχυσαρκίας.
Η παχυσαρκία και το μεταβολικό σύνδρομο είναι αλληλένδετα με την εμφάνιση του σακχαρώδους διαβήτη μη ινσουλινο-εξαρτώμενου τύπου 2.
Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω δεδομένα,είναι εύλογο πως η ποσότητα υδατανθράκων θα πρέπει να μετριάζεται και τα σάκχαρα να αντικαθίστανται από σύνθετους αμυλώδεις υδατάνθρακες μέτριου γλυκαιμικού δείκτη,αλλά και πολύτιμες φυτικές ίνες από λαχανικά και φρούτα.
Oι φυτικές ίνες ελαττώνουν το γλυκαιμικό δείκτη των υδαταθράκων και δεσμεύουν τη χοληστερίνη του αίματος,ενώ τα αντιοξειδωτικά τους αποτρέπουν την οξείδωση της κακής χοληστερίνης LDL λιποπρωτείνης χαμηλής πυκνότητας.
Ως αποτέλεσμα διατηρείται ένα βέλτιστο αθηρωματικό κλάσμα και προφίλ.Τα κορεσμένα ζωικά λιπαρά (SFA) πρέπει να αντικατασταθούν από τα αντιφλεγμονώδη Ω-3 ιχθυέλαια DHA,EPA και τo ελαιόλαδο πλούσιο σε Ω-6 που είναι πλούσια σε μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (UFA)
Το μεταβολικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω συμπτώματα:
-Αύξηση της αντίστασης στην ινσουλίνη,της γλυκοζιωμένης αιμοσφαιρίνης,της γλυκόζης νηστείας και μεταγευματικήςγλυκόζης ορού
-Αύξηση της λιποπρωτείνης χαμηλής πυκνότητας LDL,των τριγλυκεριδίων και της ολικής χοληστερίνης και ελάττωση της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτείνης HDL
-Αύξηση του σπλαχνικού-κοιλιακού λίπους και της περιφέρειας μέσης (>95cm σε άντρες)
-Αύξηση της αρτηριακής πίεσης (<140/90mm Hg)
O μοντέρνος τρόπος σίτισης και σύγχρονος αγχωτικός τρόπος διαβίωσης οδηγούν σε αργό θάνατο.Η κίνηση είναι ζωή,τη στιγμή που το αυτοκίνητο,ο ανελκυστήρας,το τηλεχειριστήριο περιόρισαν την κινητικότητα του ανθρώπου.Η φυσική δραστηριότητα ελαττώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη λόγω της ικανότητας της γλυκόζης να εισάγεται στα κύτταρα.Με αυτό τον τρόπο ελαττώνεται η περιφερική γλυκόζη του ορού και η γλυκαιμία ως εκ τούτου.
Η κατανάλωση πρωινού ελαττώνει τις πιθανότητες για την πρόωρη εμφάνιση προ-διαβητικού σταδίου και ελέγχει την όρεξη,περιορίζοντας τις υπογλυκαιμικές κρίσεις και τις εκρήξεις ινσουλίνης ως αποτέλεσμα της υπερφαγίας.Η ελάττωση θερμίδων γενικότερα ελαττώνει τόσο τη λιπογόνο ινσουλίνη,αλλά και τη λιπογόνο-διαβητογόνο σωματομεδίνη-αυξητικός παράγοντας της ινσουλίνης (IGF1).Επίσης και η σωματοτροπίνη-αυξητική ορμόνη προκαλεί σε βάθος χρόνου αύξηση της αντίστασης στην ινσουλίνη.Ως γνωστόν οι boybuilders κάνουν χρήση σωματομεδίνης σε περίοδο αύξησης βάρους,μαζί με σωματοτροπίνη.
Τα κορεσμένα λιπαρά αυξάνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη,κάτι που ενισχύεται με την αύξηση του σπλαχνικού λίπους στη μέση.Η υπερπαραγωγή ινσουλίνης από τη διατροφή αυξάνει τη σωματομεδίνη και τη λιπογένεση μέσω της λιπογόνου λιποπρωτεινικής λιπάσης (LPL).Ο ΣΔ2 & το ΜΣ αποτελούν χρόνιες φλεγμονώδεις διαδικασίες ως αποτέλεσμα ενός κάκιστου τρόπου διαβίωσης και διατροφής.Το κάπνισμα ελαττώνει την καλή λιποπρωτείνη υψηλής πυκνότητας ΗDL και αυξάνει το ινωδογόνο (FIB) του αίματος με αποτέλεσμα θρομβωτικές τάσεις.Επιπρόσθετα τόσο η αθηρογένεση που οδηγεί στην αθηρωμάτωση του ενδοθηλίου και στην αρτηριοσκλήρυνση του αρτηριακού τοιχώματος,όσο και η αλλοίωση του ενδοθηλίου από τη νικοτίνη, δρουν αθροιστικά για θρομβωτικά και ισχαιμικά αγγειακά επεισόδια.
Η ωμοφαγία εξασφαλίζει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και γλυκαιμικό φορτίο,κάτι που πρακτικά μεταφράζεται ότι τα καρότα θα πρέπει να τρώγονται ωμά,η πατάτα βραστή,το ψωμί άψητο και η μπανάνα άγουρη.Ο τρόπος παρασκευής του φαγητού και ο βαθμός ωρίμανσης φρούτων αυξάνουν τη γλυκαιμία και την ινσουλιναιμία.Το γεγονός ότι όσο μεγαλώνουμε η αιμοσφαρίνη μας γλυκοζιώνεται φανερώνει τις τάσεις απορύθμισης του οργανισμού ως αποτέλεσμα του πως διατρέφεται και ζει γενικότερα.
Η μεσογειακή διατροφή δεν εξασφαλίζει μοναχά ομορφιά,αλλά κυριότερα υγεία που αντανακλά από μέσα προς τα έξω.