Τα αναβολικά που φέρουν αλκύλιο στον C17 διαταράσσουν σημαντικά την απεκκριτική λειτουργία του ήπατος.
Η πρώτη διαταραχή είναι η λεγόμενη φαρμακευτική ηπατίτιδα, όπου παρατηρείται αύξηση των τρανσαμινασών (SGOT/SGPT), κατάσταση δυνητικά αναστρέψιμη.
Κατόπιν λόγω μεγαλύτερης επιβάρυνσης της ηπατικής λειτουργίας εμφανίζεται χολόσταση με αύξηση των χολοστατικών ενζύμων (γ-GT, ALP) , της χολερυθρίνης ορού (Bil), οδηγώντας σε ίκτερο, υπέρχρωση των ούρων και αποχρωματισμό των κοπράνων.
Η χολόσταση και ο ίκτερος είναι αναστρέψιμα και η ηπατική λειτουργία αποκαθίσταται με την έγκαιρη διακοπή του φαρμάκου, λόγω της μεγάλης αναγεννητικής ικανότητας του οργάνου.
Tόσο στη φαρμακευτική ηπατίτιδα, όσο και στη φάση του ίκτερου, μπορεί να συνυπάρχουν ελάττωση της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνης (HDL), αύξηση της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνης (LDL), του λόγου τους (HDL/LDL) και της απο-λιποπρωτεϊνης Α που εμφανίζει αθηρογενετική δράση.
Επίσης οι παράγοντες πήξεως του αίματος, που συμβάλουν στην αιμόσταση (PT, APTT, INR) μεταβάλλονται, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος αιμορραγιών.